از غـم ايـام نيـابد گـزند
هر كه به دل، مهر تو مي پرورد
مهر تو سرمايه ي امنيت است
هر غم و بيم از دل و جان مي برد

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَينَاتِ و أَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَ الْمِيزَانَ لِيقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ؛ به تحقيق فرستادگان خود را با حجت هاي روشن فرستاديم. و با ايشان كتاب و ميزان را نازل كرديم، تا مردم به قسط به پا خيزند.1 خداوند متعال، در هر زماني پيامبران خود را به ميان بشر فرستاد، تا مردم به سوي حقيقت رهنمون شوند، و مردم در ميان خود، عدالت و قسط را بر پا سازند. آنان با تلاش و مشقّت فراوان به اين مهم همّت گماشتند. اما اكثر مردم، حقّ اين نعمت بزرگ را ادا نكردند. در نتيجه، هم چنان در ميان تارهاي به هم پيچيده ي مشكلات، دست و پا زدند. تاريخ يكايك انبياء الهي، گواه بر اين مدعاست. اين يزرگ مردان آسماني، هيچ گاه از تحقّق وعده الهي -كه اقامه ي نهايي قسط و عدل بر روي زمين است- نااميد نشدند.

پيامبر اكرم(ص) در روز غدير در باره پرچم دار اين عدل و داد جهاني فرمودند: اَلا، اِنَّهُ قَد بََشَّرَ بِهِ كُلُّ نبي سَلَفَ بَينَ يديهِ؛ آگاه باشيد! به درستي كه اوست كه تمام انبياء گذشته به او بشارت داده اند. آنان در انتظار بزرگ مردي بودند كه گشايش كارشان به دست اوست، و خداوند بشارت حضورش را داده است تا زمين را از عدل پر سازد. در زيارت حضرتش آمده است: السَّلامُ عَلَي المَهدِي الَّذي وَعَدَاللهُ عزَّوَجَلَّ بِهِ الُمَمَ اَن يجمَعَ بِهِ الكَلِمَ وَ يلُمَّ بِهِ الشَّعثَ وِ يملَاَ بِهِ الأرضَ قِسطاً وَ عَدلاً؛ سلام بر مهدي، كسي كه خداوند به امّت ها وعده داد تا به واسطه ي او، اتفاق را فراهم سازد و پراكندگي را بر طرف نمايد، و زمين را به وجودش از ظلم و ستم پاك سازد و از عدل و داد پر كند.2 هم چنين امام صاق(ع) در مناجات شان – در روز بيست و يكم ماه رمضان- دست بر دعا برداشته و فرمودند: پروردگارا! تو را به حقّ آن چه از عظمتت خواندم، و آن چه از عظمت تو كه نخواندم، و اگر مي دانستم تو را به آن ها نيز مي خواندم، در خواست دارم كه بر محمد و خاندانش درود فرستي، و نيز اجازه ي فرج آن كسي را صادر فرمايي كه اگر فرج او انجام شود، فرج همه اولياء و برگزيدگانت خواهد شد، و به وسيله ي او همه ستمگران را نابود و هلاك خواهي كرد.

اي پروردگار عالم در اين امر تعجيل فرما.3 هر كس خواهان نجات تمام بشر است، از مشكلات سختي كه دارند – چه مشكلاتي كه حس مي كنند و چه گرفتاري هايي كه از آن بي خبرند- و هر كس رهايي و راحتِ تمام انبياء و اولياء، از آدم تا خاتم را، از خداي عزّوجل مي طلبد، بايد دست به دامان آخرين حجت الهي شود، كه خدايش«بقية الله» ناميده، و براي نجات و رهايي قطعي بشر، ذخيره كرده است. جا دارد كه ما نيز در همه حال و براي گشايش در گره هاي فرو بسته ي بشر، دست به دامان بزرگي شويم كه همه انبياء الهي در حلّ مشكل خود، چشم به او دوخته اند. با انبياء الهي، به دعا برظهور ولي عصر ارواحنا فداه- كه رهايي بشريت است - هم نوا شويم، كه به فرموده امام صادق(ع) گشايش كار همه اصفياء و اولياء در ظهور اوست.

پی نوشت ها:
1. حديد/ 25.
2. مفاتيح الجنان، زيارت حضرت صاحب الامر.
3. ربيع الانام، ص 225.

منبع: كتاب درس نامه انتظار