مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۸ جمعه ۱۵ آذر -اِجُّمعَة ٨ ربيع الثاني ١٤٤١ - Friday December 2019
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  337   بازدید    تاریخ درج مطلب  29/12/1396    
 
 
پارکور
 

دوستان عزیز شما با مطالعه این مقاله، صرفاً از جهت تئوری با یک رشته وزرشی آشنا می شوید. پس تا زمانی که به صورت عملی و کاملاً تخصصی و کارشناسی شده و زیر نظر مربی مجرب با این رشته آشنا نشده اید، به هیچ وجه تمرینات نام برده شده را انجام ندهید.

از زمانی که انسان پا به عرصه حیات گذاشت، «پارکور» وجود داشته است؛ چون این رشته صرفاً یک رشته ورزشی نیست بلکه راه هایی است که انسان ها برای گذشتن از موانع پیدا می کردند.

پارکور یعنی عبور از موانع در سریع ترین زمان ممکن با استفاده از آسان ترین و ساده ترین شیوه ی حرکتی و کمترین انرژی مصرفی بدن از یک مبدا به مقصد. در پارکور مبدأ و مقصد نباید تعیین شده باشد، در واقع کسی که در پارکور فعالیت می کند باید در حین تمرینات بدون برنامه ریزی و شناسایی مسیر، شروع به حرکت کند تا بتواند به درستی در مواجه با موانع عمل کند. در پارکور دنبال موانع نمی گردیم و مبدا و مقصد اصلاً تعیین و تعریف شده نیست.

پارکور را با حرکات آکروباتیک، مسابقه و کل کل های خیابانی، بدل کاری، رقص، حرکات ناگهانی و بدون توجه به عواقب آن و پرش‌ های بلند بدون دلیل، حرکت‌ های دلخواه اشتباه نگیرید. پارکور مجموعه ‌ای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.

به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌ شود. اگر یک تراسور را در بیابانی که هیچ مانعی ندارد قرار دهند، او باید با خلاقیت خود، موانعی ایجاد کند. یک تراسور موفق حتی اگر به صورت مشهور نتواند مانع ایجاد کند باید بتواند به گونه ای حرکت کند که گویا موانعی در مسیرش وجود دارد.

برخلاف وزرش های دیگر و با توجه به اینکه تلاش های زیادی صورت گرفته اما پارکور، زمین یا سالن مخصوص پارکور ندارد، بلکه تراسورها در محیط های شهری، ساختمان های رها شده، پارک ها و . . . تمرین می کنند و البته این امر علاوه بر خطراتی که دارد ممکن است تجاوز به حریم شخصی افراد و . . . شود.

همچنین پارکور لباس و تجهیزات خاصی هم ندارد. تراسورها با لباس های معمولی یا لباس های ورزشی ساده تمرین می کنند. البته کفش ها بهتر است سبک و با چسبندگی بالا باشد.

بعضی از تراسورها برای محافظت از مچ بند، دستکش نازک و .... استفاده می کنند، البته دستکش به هر شکل و مدل که باشد چسبندگی دست را کم می کند.

اما پارکور چگونه شکل گرفت؟

اولین بار در جنگ ویتنام یک سرباز فرانسوی به نام «دیموند بل» این ورزش را به عنوان راه هایی مناسب برای تعقیب و گریز و فرار طراحی کرد، البته در آن زمان یک ورزش نبود و تنها یک تاکتیک جنگی و دفاعی محسوب می شد. اما بعد از دیموند، فرزندش «دیوید بل» سال ها تلاش کرد و تمرینات و تکنیک های پدرش را به عنوان یک ورزش تدوین کرد و همراه دوستش «سباستین فوکان» با تمرین و پشتکار این ورزش را تکمیل و نام «پارکور» را برای آن انتخاب کرد.

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :0.0 از 5 امتياز است.


12345
0 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 115255 -1 -1

دانش و فناوری
پزشکی
ورزشی
جوانان
نوجوانان
بانوان
ادب و هنر
فرهنگی
اجتماعی
سیاسی
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse