مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۸ شنبه ۲۹ تير -اِسَّبِت ١٧ ذو القعده ١٤٤٠ - Saturday july 2019
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  191   بازدید    تاریخ درج مطلب  29/12/1396    
 
 
سلسه های پس از اسلام در ایران
 

به دنبال شکست ایران از اعراب کشورمان به امپراطوری عرب ضمیمه شد. اما شکست آن نتیجه اش تغییر و استحاله خودش و رسیدن به نوع به خصوصی از پیروزی بود. این پیروزی همان پر کردن خلأ فرهنگی جامعه عرب پرهیزگار و مقدس اما خشن و آماده بود. ادبیات، فلسفه، پزشکی و هنر ایرانی فعال شدند تا به عنصر اصلی تمدن اسلامی از کردوبا تا دهلی و از قونیه تا سمرقند تبدیل شوند.

در این زمینه موقعیت تجاری ایران و قرارگرفتن آن در یک شاهراه اصلی آن دوره نیز تأثیرگذار بود. به این ترتیب ایران بار تجدید حیات یافت و با شفاف کردن موقعیت شفاف خود در مسایل دینی، ایرانیان به سرعت توانستند دوباره استقلالشان را در روابطشان با مهاجمان عرب به طورکامل به دست آورند.

ابومسلم ایرانی به عنوان رهبر گروه هایی از منطقه خراسان اموی ها را از دمشق اخراج کرد و به خلفای عباسی کمک کرد تا بغداد را فتح کنند.

خلفای عباسی هم پی در پی وزرایشان را از میان ایرانی ها انتخاب می کردند و حاکمان ایرانی توانستند تا حدودی خودمختاری محلی به دست آورند. در سال 822 میلادی حاکم خراسان، طاهر، اعلام استقلال کرد و یک خاندان ایرانی جدید به نام طاهریان را پایه گذاری کرد. ایرانی های دیگر نیز برای استقلال تا اندازه ای الگوی پیچیده ای را دنبال کردند اما در نهایت کشورمان یک بار دیگر بر سرنوشتش مسلط شد.

در طول این دوره، ایران و دانشمندان ایرانی یک دوره طلایی اسلامی را به وجود آوردند. ایران در این نقطه از تاریخ یک مرکز جهانی پژوهش علمی، با فلاسفه، دانشمندان، مهندسان و مورخان بود که با دادن هدایای بی شماری به تکنولوژی، علوم و پزشکی، بعداً در ارتقای علمی اروپا دوره رنسانس تأثیرگذار شد.

استادان ایرانی پیشرفت های درخشانی در ریاضیات، پزشکی، ستاره شناسی، مهندسی و بسیاری از حوزه های دیگر به وجود آوردند.

در طول این دوره فلسفه اسلامی پیشرفت کرد و اغلب نقطه ثقل بحث های علمی معمولاً دانشمندان و فلاسفه بودند. ابن سینا نقش اصلی را در ذخیره و حفظ آثار ارسطو بازی کرد. متفکران نظریه پردازی مانند فارابی و ابوعلی سینا، ارسطوییسم و نیوافلاطونیسم را با عقاید دیگر به وجود آمده در جهان اسلام ترکیب کردند.

اما از 1220 میلادی ایران دوباره مورد هجوم قرار گرفت و به وسیله امواج پیاپی ویران شد. فاجعه و مصیبت با تهاجم مغول ها شروع شد و بعداً به وسیله تیمورلنگ ادامه یافت. در طول این دوره بیش از نیمی از جمعیت ایران کشته شد و تا قرن بیستم به سطح پیش از حمله مغول نرسید. درطول قرن بعد این احیای ملی گرایی بود که رشد کرد.

جذب مهاجمان ترک

در طول قرن 11 مهاجمانی از ایالات شمال غربی امپراطوری ساسانی به داخل ایران آمدند. ترک ها به تدریج به منطقه خراسان و به موازات آن به ساحل خزر نفوذ کردند و به داخل ایران رسیدند.

در سال 999 میلادی آنها به اندازه کافی قوی شده بودند تا بر خاندان های ایرانی محلی پیروز شوند. محمد غزنوی یک امپراتوری وسیع را به پایتختی اصفهان پایه گذاری کرد و به جوانه زدن و انتشار تمدن ایرانی-اسلامی جدیدی که او حامی و حافظ اصلی و عمده اش بود کمک کرد.

جانشینان او، سلجوقی ها، تسلطشان را از دریای مدیترانه تا آسیای مرکزی گسترش دادند. این سلطان ها معمولاً ایرانیان را به عنوان وزیر فرا می خواندند و ایران مرکز فعالیت فرهنگی بود. به خاطر پارسی شدن سلجوقی ها بعضی از مورخان آنها را به عنوان یک خاندان اصیل ایرانی لحاظ می کنند.

حمله مغول

در آغاز قرن 13میلادی، چنگیز خان طایفه های پراکنده مغول را متحد کرد و شروع به حمله به کشورهای همسایه کرد. در 1218 او از کوه های آلتایی پایین آمد، از میان مناطق ایرانی تا خراسان راه پیمود، سرزمین اصلی ایران را تصرف کرد، سپس به سمت شرق، هند و چین روکرد. بیشتر کشورهایی که او بر آنها غلبه کرد هرگز واقعاً از خونریزی ها و ویرانی هایی که به وجود آورد بهبود نیافتند.

پس از او ایران به هولاکو یکی از نوه های چنگیز کشورگشا به ارث رسید. او خیلی زود ایرانیزه شد. هولاکو در مراغه (جنوب تبریز) ساکن شد، دانشمندان ایرانی را به دربارش فراخواند و علم و هنر را تشویق کرد.

اما هنوز کشورگشای دیگری در راه بود. وی در 1370 او  وارد ایران شد. در بیش از یک دوره سی ساله او عراق، سوریه، آناتولی، روسیه و هند را فتح کرد. تیمور درصدد بود به چین حمله کند که در سال 1404 مرد. او سمرقند را به عنوان پایتخت و مرکز شاهنشاهیش انتخاب کرد که در همان حال که به وسیله ترکمن ها اداره  می شد مشخصه فرهنگ ایرانی را داشت.

اسلام شیعه، امپراتوری صفوی و قاجارها (1920-1501)

شاه اسماعیل اول، بنیانگذار سلسله صفوی بود. میدان نقش جهان ساخته شده در دوره صفوی یکی از بهترین مثال های معماری پارسی است. این میدان هنوز هم یکی از بزرگ ترین میدان های شهری در جهان و بزرگ ترین میدان در آسیای غربی است.

منبع: سایت علمی 020

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :0.0 از 5 امتياز است.


12345
0 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 116806 -1 -1

تاریخ سیاسی
ایران
جهان
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse