مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۳ يکشنبه ۲ آذر -اِلأَحَّد ٣٠ محرم ١٤٣٦ - Sunday November 2014
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  2896   بازدید    تاریخ درج مطلب  19/6/1390    
 
 
تعريف سرمايه گذاري و انواع سرمايه گذاران

تعريف سرمايه گذاري

سرمايه گذاري(Investment) عبارت است از هر گونه فدا كردن ارزشي در حال حاضر (كه معمولاً مشخص است) به اميد به دست آوردن هر گونه ارزشي در زمان آينده(كه معمولاً اندازه يا كيفيت آن نامعلوم است). به عبارتي سرمايه گذار در حال حاضر، ارزش مشخصي را فدا مي كند تا در قبال آن در آينده ارزش خاصي كه مورد نظرش است بدست آورد؛ مثل پرداخت وجهي بابت خريد سهام به اميد بدست آوردن سودهاي مشخصي از آن در آينده.

سرمايه گذاري را به روش هاي مختلفي تقسيم بندي مي كنند:

۱) بر اساس موضوع سرمايه گذاري: سرمايه گذاري بر حسب موضوع به دو دسته سرمايه گذاري واقعي و سرمايه گذاري مالي تقسيم مي شود. سرمايه گذاري واقعي نوعي سرمايه گذاري است كه فرد با فدا كردن ارزشي در زمان حاضر، نوعي دارايي واقعي بدست مي آورد. در واقع موضوع سرمايه گذاري، دارايي واقعي است. خريد ملك يا آپارتمان، نمونه اي از اين سرمايه گذاري است. در سرمايه گذاري مالي، فرد در ازاي فدا كردن ارزش حاضر، نوعي دارايي مالي كه نتيجه آن معمولاً جرياني از وجوه نقد است بدست مي آورد. سرمايه گذاري در اوراق بهادار مثل سهام عادي يا اوراق مشاركت، كه فرد در ازاي پرداخت پول، محق به دريافت جرياني از وجوه نقد به شكل سود مي شود، سرمايه گذاري مالي محسوب مي شود.

۲) بر اساس زمان يا مدت سرمايه گذاري: بر حسب زمان، سرمايه گذاري را مي توان به كوتاه مدت يا حداكثر تا يكسال و بلند مدت يا بيش از يك سال تقسيم كرد.

۳) بر حسب خطر يا ريسك سرمايه گذاري: از آن جا كه منافع حاصل از سرمايه گذاري در آينده بدست مي آيد و نسبت به تحقق اين منافع يقين وجود ندارد پس انواع سرمايه گذاري ها با درجاتي از احتمال عدم تحقق منافع مورد نظر سرمايه گذار يا ريسك مواجهند. بر اساس اين كه ميزان يا احتمال تحقق نيافتن منافع آتي(يا ريسك) چقدر باشد، سه نوع سرمايه گذاري را مي توان از يكديگر متمايز ساخت: سرمايه گذاري با ريسك متناسب، سرمايه گذاري با ريسك نسبي بيشتر(سفته بازي)، سرمايه گذاري پر خطر يا ريسكي(قمار). سرمايه گذاري متناسب يا به طور خلاصه سرمايه گذاري، نوعي سرمايه گذاري است كه ريسك آن متناسب با بازده اي است كه از آن انتظار مي رود. سرمايه گذاري با ريسك نسبتاً بيشتر يا سفته بازي، نوعي سرمايه گذاري است كه در آن سرمايه گذار براي كسب بازده، رسيك بيشتري تقبل مي كند و بالاخره سرمايه گذاري بسيار ريسكي يا قمار، نوعي سرمايه گذاري است كه در آن فرد براي بدست آوردن بازده اي ولو بسيار كم، ريسك بسيار زيادي متحمل مي شود.

انواع سرمايه گذاران:

۱) اشخاص حقيقي: گروهي هستند كه بيشتر به اميد انتفاع از سرمايه گذاري اقدام به خريد يا فروش اوراق بهادار مي كنند. در برخي موارد، وقتي سرمايه اين افراد زياد باشد، ممكن است هدف ديگري هم چون بدست گرفتن كنترل شركت از طريق خريد درصد بالايي از سهام آن شركت نيز دنبال شود.
۲) اشخاص حقوقي: اين اشخاص كه معمولاً به دليل وسعت عمل و حجم منابع مالي، تأثير بسزايي در بازار سرمايه دارند، متنوع و برخي از مهم ترين آن ها به شرح زيرند:

۱-۲) بانك ها: مؤسساتي هستند كه معمولاً به دو دليل وارد بازار مي شوند. اول كه بيشتر رايج است، كسب بازده از وجوهي است كه به شكل سپرده نزد آنان قرار دارد و دوم، كه معمولاً تابع شرايط خاصي است عبارت است از ايجاد و حفظ بازاري سيال و نقدينه براي اوراق بهادار. در اين نقش بانك ها از طريق عرضه يا تقاضاي اوراق بهادار هنگامي كه براي آن ها عدم تعادل وجود دارد، نقش متعادل كردن بازار را ايفا مي كنند.

۲-۲) شركت هاي بيمه: شركت هاي بيمه با دو دسته جريان وجوه مواجهند: جريان ورودي كه معمولاً شامل حق بيمه هاي وصولي بابت موضوعات بيمه اشخاص و غير اشخاص مي گردد و جريان خروجي كه عمدتاً شامل خسارت هاي پرداختي، پس انداز عمر افراد و نظاير آن است. براي اين كه بين اين دو جريان تعادلي مطلوب برقرار شود، شركت هاي بيمه معمولاً سعي مي كنند بخش عمده اي از وجوه خود را سرمايه گذاري كنند. يكي از بازارهاي جذاب براي اين قبيل شركت ها، بازار اوراق بهادار مي باشد. شركت هاي بيمه معمولاً به لحاظ حجم قابل توجه منابع مالي، تأثير بسزايي در اين بازار دارند.

۳-۲) صندوق هاي بازنشستگي: اين مؤسسات نيز مانند شركت هاي بيمه با دو دسته جريان وجوه مواجهند؛ يك دسته وصولي هاي مربوط به كسور بازنشستگي افراد كه غالباً در مقايسه با جريان خروجي وجوه، رقم كمي است و دسته دوم پرداخت هاي مربوط به حقوق بازنشستگي كه معمولاً رقم قابل توجهي مي باشد (جريان خروجي) صندوق هاي بازنشستگي براي ايجاد تعادل بين اين دو جريان ورودي و خروجي، وجوه در دسترس خود را براي كسب بازده و تقويت جريان ورودي به اشكال مختلف سرمايه گذاري مي كنند كه سرمايه گذاري در انواع اوراق بهادار يكي از رايج ترين آن ها مي باشند. اين مؤسسات نيز به دليل منابع قابل توجه مالي، تأثير بسزايي در بازار دارند.

۴-۲) شركت هاي سرمايه گذاري: شركت هاي سرمايه گذاري مؤسساتي هستند كه از طريق فروش سهم و برخي موارد، اوراق قرضه، منابع مالي پس انداز كنندگان و افراد را جمع آوري كرده، و آن ها را در سهام و اوراق قرضه ساير شركت ها سرمايه گذاري مي كنند. اهميت اين مؤسسات در اين است كه افراد، با پس انداز اندك خود، شايد به راحتي نتوانند در اواق بهادار مورد نظر خود سرمايه گذاري كنند اما اين قبيل شركت ها، با يك كاسه كردن وجوه، آن ها را در اوراق بهادار متنوع سرمايه گذاري و معمولاً بازده اي بيشتر از اين مجموعه عايد مي كنند. شركت هاي سرمايه گذاري خدمات متنوعي انجام مي دهند كه موارد زير از اهم آن هاست:
- اداره حساب هاي مختلف سرمايه گذاران، سرمايه گذاري مجدد سودهاي سهام آنان.
- سرمايه گذاري وجوه جزء جمع آوري شده در اوراق بهادار متنوع و ايجاد مجموعه سرمايه گذاري كارا(پورتفوي).
- بررسي و كنترل مستمر سرمايه گذاري ها براي حفظ شرايط ارائه شده هر يك(بطور مثال حداقل بازده لازم، حداكثر ريسك قابل قبول و...).
- ارزيابي مستمر اوارق بهادار براي انتخاب اوراق بهادار داراي بازده بالقوه بالا.
با توجه به به مقياس عمل گسترده، معمولاً هزينه سرمايه گذاري براي اين شركت ها حداقل مي شود.

۵-۲) شركت هاي دارنده يا مادر: شركت هاي مادر يا دارنده، شركت هايي هستند كه سهام يك يا چند شركت فرعي را به منظور كسب كنترل آن ها در جهت تحقق يك هدف مشترك در دست دارند. لازم به ذكر است كه سهام كنترل كننده لزوماً ۵۱% نبوده و حتي ممكن است براي شركت هايي كه سهام آن ها به طور گسترده اي پراكنده شده، اين ميزان حتي كمتر از ۱۰% باشد. از آن جا كه در بازار بورس اوراق بهادار، بخاطر معاملات مستمر سهام، تغييرات مالكيتي رخ مي دهد لذا اين شركت ها به منظور حفظ موقعيت كنترلي خود دائماً در بازار حضور مي يابند.

۶-۲) شركت هاي كارگزاري: واسطه هاي مالي هستند كه بين خريداران و فروشندگان اوراق بهادار، نقش تسهيل كننده مبادله را بر عهده دارند. در ايران، اساس نامه اين شركت ها به آن ها اجازه داده تا ميزان ۲۰% حجم معاملات، مشروط بر اين كه از ميزان سرمايه آن ها تجاوز نكند، براي خود خريد و فروش كنند.

۷-۲) ساير اشخاص حقوقي: معمولاً شركت ها وجوه مازاد خود را جهت كسب بازده در اوراق بهادار سرمايه گذاري مي كنند. بعضي اوقات نيز خريد بخشي از اوراق بهادار (سهام عادي يا ممتاز) يا تمام آن، به اميد جذب يا ادغام شركت مورد نظر در راستاي اهداف رقابتي شركت اصلي مي باشد. 
 
نويسنده: رضا كارگزار
منبع: نشريه موج

 

 

 

 

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :3.6 از 5 امتياز است.


12345
12 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 25683 -1 -1

کامپیوتر
هوافضا
صنایع الکترونیکی
نجوم
مقالات عمومي
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse