مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۳ يکشنبه ۳۱ فروردين -اِلأَحَّد ١٩ جمادي الثانيه ١٤٣٥ - Sunday April 2014
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  473   بازدید    تاریخ درج مطلب  10/11/1390    
 
 
بازگشت امام خميني(ره) به ايران

با فرار شاه از کشور در 26 دي 1357، انقلاب مردم ايران به رهبري امام خميني(ره) براي پيروزي و ريشه کني نظام استبدادي و شاهنشاهي شتاب گرفت. با ورود آن رهبر فرزانه به ايران، شمارش معکوس سرنگوني رژيم آغاز شد. بختيار و پشتيبانش، امريکا، از پيش به چنين حقيقتي آگاه بودند. بنابراين، درصدد مانع تراشي و جلوگيري از ورود امام برآمدند، ولي با راه پيمايي هاي گسترده ميليوني و اعتصاب هاي پر دامنه مردم معترض و خشمگين روبه رو شدند. ازاين رو، فرودگاه ها که به دستور بختيار براي جلوگيري از ورود امام بسته شده بود، باز شد و امام در دوازده بهمن به وطن بازگشت. ورود امام، شمارش معکوس براي نابودي رژيم بود و با پيوستن ارتش به مردم، انقلاب اسلامي در 22 بهمن 1357 به پيروزي رسيد.

جاء الحق و زهق الباطل

هجرت بندگان صداقت پيشه خداوند، هماره آغازگر تحولات شگرف و تاريخ ساز بوده است. اين سنت الهي براي هميشه در دوره هاي گوناگون، جاري است و مهاجران الي الله، با هجرت و مجاهدت خويش، راه هدايت را براي مردم مي گشايند و هموار مي سازند. خداوند، جايگاه دين مردمان را بلندترين مقام نزد خدا قرار مي دهد و مي فرمايد: «آن ها که ايمان آوردند و هجرت کردند و با اموال و جان هايشان در راه خدا جهاد کردند، مقام شان نزد خدا برتر است و آنها پيروز رستگارند.» با هجرت پيامبر اکرم(ص)، تاريخ فروزان اسلام رقم خورد. با هجرت امام حسين(ع)، تاريخ سرخ شيعه نگاشته شد و در عصر ما نيز با هجرت سلاله نورآگين مردي بزرگ از خاندان عصمت و طهارت، حضرت امام خميني (ره)، آيين ناب نبوي و قيام حيات بخش حسيني احيا گشت. خميني با قدم صدق از ايران خارج شد و با قدم صدق به ايران آمد و مصداق«جاء الحق و زهق الباطل» در عصر ما آشکار شد.

 

بازگشت امام

امام خميني(ره) از سيزده آبان سال 1342 تا دوازده بهمن سال 1357، يعني حدود چهارده سال در تبعيد و به سر برد و در سال 1343 ابتدا به ترکيه و پس از مدتي به عراق تبعيد شد و اوقات پاياني دوري از وطن را در فرانسه و در دهکده اي به نام نوفل لوشاتو گذراند. نوفل لوشاتو در روزهاي اوج نهضت، به قلب تپنده انقلاب ايران تبديل شده بود. وقتي امام را به ترکيه تبعيد مي کردند، شاه و امريکا هيچ گاه پيش بيني نمي کردند که او روزي پيروزمندانه به ايران باز گردد و رژيم شاهنشاهي را از بن برکند. پس از خروج شاه در 26 دي 1357، امام در پيامي کوتاه خطاب به خبرگزاري هاي جهان اعلام کرد: «خروج شاه از ايران، اولين مرحله پايان يافتن سلطه جنايت بار پنجاه ساله رژيم پهلوي مي باشد که به دنبال مبارزات قهرمانانه ملت ايران صورت گرفته است. من اين پيروزي را به ملت تبريک مي گويم.» هم چنين ايشان اعلام کرد که در اولين فرصت به ايران باز مي گردند.

به تعويق افتادن بازگشت

در حالي که ياران حضرت امام و مبارزان مذهبي، با وجود تمام نگراني ها در تدارک برگزاري مراسم استقبال باشکوهي از امام بودند، اعلام خبر تصميم امام براي آمدن، مسئولان و سردمداران رژيم پهلوي را سخت به تکاپو انداخت. آنان که به شدت از تظاهرات خياباني مردم بر ضد رژيم پهلوي هراسناک شده بودند، ورود امام را به کشور، پاياني بر تمام اميدهايشان مي پنداشتند و يقين داشتند که در اين صورت، طومار سلطنت پهلوي برچيده خواهد شد. بنابراين، درصدد مقابله با ورود امام به کشور يا مانع تراشي در برابر تصميم امام برآمدند. بختيار در مقام نخست وزيري، نقشه هاي گوناگوني در سر مي پروراند که انفجار هواپيماي امام يا منحرف کردن مسير هواپيماي حامل امام و سپس دستگيري ايشان از آن جمله بود که هيچ يک عملي نشد. تير آخر او، بستن فرودگاه ها به روي هواپيماي امام بود. در حالي که قرار بود پرواز انقلاب در روز ششم بهمن امام خميني(ره) را از فرانسه به ايران بياورد، سازمان هواپيمايي کشور اعلام کرد که به علت بدي هوا و نبود ديد کافي، همه پروازها لغو شده است.

اعتراض مردم به بسته شدن فرودگاه ها

با انتشار خبر بسته شدن فرودگاه ها و جلوگيري دولت بختيار از ورود حضرت امام به کشور، مردم با تظاهرات و راه پيمايي هاي خود، به اقدام دولت اعتراض کردند. همه افسران نيروهاي سه گانه در پايگاه هاي خود در تهران، اصفهان، کرمانشاه، دزفول، همدان و بوشهر اعتصاب کردند و سپس به صفوف تظاهرکنندگان معترض پيوستند. در تهران، سيل جمعيت تظاهر کننده به سوي فرودگاه مهرآباد به راه افتادند. روحانيان مبارز سراسر کشور که براي استقبال از امام به تهران آمده بودند، با تحصن در مسجد دانشگاه اعلام کردند تا بازگشت امام به کشور به تحصن ادامه خواهند داد. مردم و دانشجويان نيز به جمع تحصين کنندگان مي پيوستند. فرداي آن روز، مردم در راه پيمايي عظيم يک ميليوني به مناسبت رحلت پيامبر اسلام، در حمايت از امام شعار دادند. در بسياري از نواحي شهر تهران نيز زد و خوردهاي شديدي ميان نيروهاي انتظامي و تظاهرکنندگان روي داد. تيراندازي در نواحي مختلف لحظه اي قطع نمي شد. خبرگزاري پاريس اعلام کرد يکي از ميدان هاي شهر، به ميدان جنگ شباهت پيدا کرد و تعداد کشته ها در پايتخت را سه هزار تن گزارش کرد. روزنامه اطلاعات نوشت: «غرب و جنوب غرب تهران، غرق در شعله هاي آتش بود».

کوتاه آمدن دولت بختيار

در پي تحصن ها و تظاهرات خونين مردم در اعتراض به بسته شدن فرودگاه ها، دولت بختيار عقب نشيني کرد و شکست را پذيرفت. بختيار در نهم بهمن ماه اعلام کرد که فرودگاه مهرآباد امروز باز خواهد شد و هيچ ممانعتي براي ورود امام به کشور وجود ندارد. هيئت دولت در دهم بهمن اعلام کرد که ورود هواپيماي حامل امام به فرودگاه مهرآباد تهران بدون اشکال است. با اعلام اين خبر، کميته استقبال از امام در پيامي اعلام کرد که امام خميني(ره) در ساعت نه صبح پنج شنبه دوازده بهمن در تهران خواهد بود.

امام خميني(ره) بر فراز آسمان ها

شام گاه يازده بهمن، هواپيماي امام خميني(ره) غرش کنان از فرودگاه شارل دوگل فرانسه به آسمان پرواز کرد. امام نماز شب را در طبقه دوم هواپيما به جاي آورد و سپس در طبقه پايين هواپيما استراحت کرد. مهماندار هواپيما از مشاهده آرامش امام متعجب شده بود. هنگام طلوع فجر، امام و همراهان نماز صبح را به جماعت به جا آوردند. زمان ورود هواپيما به آسمان ايران، خبرنگاري از امام پرسيد: «چه احساسي داريد؟» و امام پاسخ داد: «هيچ» امام هيچ احساسي نداشت؛ چرا که او فقط بر مبناي تکليف عمل مي کرد. پيروزي و شکست براي او، هر دو زيبا بود. همان طور که شکست، او را نااميد نمي کرد، پيروزي نيز احساسات شخصي اش را برنمي انگيخت.

پرشکوه ترين استقبال تاريخ

در دوازدهم بهمن 1357، پرشکوه ترين استقبال تاريخ جلوه گر شد. اين روز يکي از ماندگارترين روزهاي تاريخ معاصر ايران است و شور و شوق مردم در آن وصف ناپذير بود. عده زيادي از مردم، خود را به تهران رسانده بودند تا در مراسم استقبال از امام شرکت کنند. تقريبا در ساعت شش صبح، خيابان ها سرشار از جمعيت بود. اول صبح، ميليون ها نفر در دو طرف خيابان هاي مسير امام خميني(ره) ايستاده بودند و پنجاه هزار نيروي انتظامي مردمي مشغول منظم کردن آن ها بودند. مردم با تاق نصرت و گل، خيابان ها را تزيين کردند و در قلب استقبال کنندگان، دريايي از اضطراب و شادي موج مي زد. در ساعت نه و سي دقيقه صبح، محبوب ملت و پرچم دار آزادي به وطن برگشت. چند لحظه پس از گشوده شدن در خروجي هواپيما، امام در حالي که دست شان در دست مهماندار فرانسوي بود، در مقابل ديدگان مشتاقان ظاهر شد. همه اشک شادي مي ريختند. فرياد «اللّه اکبر» به هوا برخاست. در ميان نشاط و هيجان و ازدحام، امام وارد صحن فرودگاه شد و پس از شنيدن آيات قرآن کريم، پيام محبت آميز فداييان خود را که از اعماق جان هر ايراني برمي آمد، از زبان گروه سرود شنيد:

خميني اي امام، خميني اي امام
اي مجاهد، اي مظهر شرف  اي گذشته ز جان در ره هدف 
چون نجات انسان شعار توست  مرگ در راه حق افتخار توست 
اين تويي، اين تويي پاسدار حق  خصم اهريمنان، دوست دار حق 
بُوَد شعار تو، به راه حق، قيام  ز ما تو را درود، ز ما تو را سلام 

امام خميني(ره) در فرودگاه مهرآباد

امام خميني(ره) در فرودگاه مهرآباد پس از شنيدن پيام ملت، سخناني ايراد فرمود. ايشان ابتدا از تمام اقشار ملت از پير و جوان، روحاني و کسبه، قاضي و وکيل، کارمند و کارگر و کشاورز که در راه رسيدن به پيروزي رنج و مصيبت ديدند و ثابت قدم ماندند، صميمانه تشکر کرد. ايشان در بخشي از سخنان خود، تلاش هاي محمد رضا را براي بازگشت به ايران و حفظ سلطنت، ناکام خواند و تلاش هاي آنان را به دست و پا زدن براي حفظ سلطنت تعبير کرد. امام در اين سخنان با بيان رمز پيروزي فرمود: «ما بايد از همه طبقات ملت تشکر کنيم که اين پيروزي تا اينجا به واسطه وحدت کلمه بوده است. وحدت کلمه مسلمين، همه، وحدت کلمه اقليت هاي مذهبي با مسلمين، وحدت دانشگاه و مدرسه علمي، وحدت روحاني و جناح سياسي. ما بايد همه اين رمز را بفهميم که وحدت کلمه، رمز پيروزي است و اين رمز پيروزي را از دست ندهيم».

امام خميني(ره) در بهشت زهرا

بهشت زهرا، نخستين جايي بود که امام خميني(ره) پس از بازگشت به وطن به آن جا رفت و با پاس داشت مقام شهيدان و خواندن فاتحه، سخن راني تاريخي خود را در آنجا ايراد کرد. در ميان ازدحام جمعيت شش ميليون نفري استقبال کننده و مشتاق زيارت امام، انتقال ايشان تا بهشت زهرا به سختي صورت گرفت. همه منتظر بودند ببينند امام خميني(ره) چه برنامه اي را اعلام مي کند. امام در سخن راني خود، ابتدا از ايثار و تلاش مردم تشکر کرد و به آنان براي از دست داده شان تسليت گفت. سپس رژيم سلطنتي را غيرعقلاني شمرد و رژيم پهلوي را تحميلي و غير قانوني اعلام کرد. دولت بختيار را نيز به دليل غير قانوني بودن مجلس شورا و سنا، نامشروع دانست. آن گاه ارتش را نصيحت کرد و از بعضي نظامياني که به ملت پيوسته بودند، قدرداني کرد. اوج سخنان امام خميني (ره) که احساسات مردم را به شدت برانگيخت، اين جمله بود: «من دولت تعيين مي کنم. من تو دهن اين دولت مي زنم. من به پشتيباني اين ملت دولت تعيين مي کنم.» چند روزي بيش نگذشته بود که امام به وعده خود عمل کرد و دولت انتقالي با تصويب شوراي انقلاب به مردم معرفي شد.

مهم ترين پي آمدهاي بازگشت امام

دو حادثه، از مهم ترين پي آمدهاي بازگشت امام خميني(ره) است که به سرعت موجب پيروزي انقلاب اسلامي شد: انتصاب دولت موقت و بيعت نظاميان با امام خميني(ره). امام خميني در 26 دي ماه در آستانه خروج شاه از کشور اعلام کرد که ما دولت را به همين زودي اعلام خواهيم کرد. در پانزده بهمن، نخست وزيري مهندس بازرگان به تصويب شوراي انقلاب رسيد. در نوزده بهمن، عظيم ترين راه پيمايي در سراسر کشور شکل گرفت و ميليون ها نفر از دولت منتخب امام خميني(ره) حمايت کردند. از سوي ديگر، در دهه انقلاب، ارتش که تنها نقطه اتکاي رژيم بود، به انقلاب پيوست. فرار، نافرماني، اعتصاب، شرکت در تظاهرات و سرانجام، بيعت با امام خميني(ره)، نشانه همراهي ارتش با امام بود که در نوزده بهمن به اوج خود رسيد. در نتيجه، رژيم بدون پشتوانه به سرعت از هم پاشيد و انقلاب اسلامي در 22 بهمن به پيروزي نهايي رسيد.

نويسنده: مليحه آقاجاني
منبع: سايت حوزه

 

 

 

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :5.0 از 5 امتياز است.


12345
1 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 30538 -1 -1

تاریخ سیاسی
ایران
جهان
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse