مسئولان در بخش های گوناگون، نوآوری، خلاقیت و ابتکار در روشها را وظیفه خود بدانند -رهبر معظم انقلاب   
۱۳۹۳ چهارشنبه ۹ مهر -اِلأَربِعا ٦ ذو الحجه ١٤٣٥ - Wednesday October 2014
نقشه وب سایت   تماس با ما  جستجو در وب سایت  ورود به صفحه اصلی
  بازدید ها :  474   بازدید    تاریخ درج مطلب  20/4/1391    
 
 
اهمیت نوآوری و خلق ایده های جدید

 الگوي مطلوب براي توليد کالاي ايراني

در ادبيات اقتصادي، رشد مداوم و توسعه پايدار از مفاهيم اساسي توسعه اقتصادي به شمار مي آيند. امروزه دو تئوري مشهور در مورد توسعه اقتصادي وجود دارد:
1- استراتژي جايگزيني واردات؛
2- استراتژي توسعه صادرات، اين دو تئوري با وجود همه تفاوت کاربردهايشان يک مفهوم مشترک دارند: «براي توسعه کشور بايد از توليد ملي کشور حمايت شود.» تفاوت اين دو تئوري تنها در چگونگي حمايت از توليد داخلي و مدت اين حمايت است. براساس اين تئوري ها چرا بايد به توليدات ملي توجه کرد؟ دلايل تأکيد اين تئوري ها بر حمايت از توليد ملي و نحوه حمايت از آن را مي توان به صورت زير برشمرد:

آموزش در صنايع

امروزه غول هاي صنعتي و انحصارگرا در بسياري از صنايع پايه و استراتژيک شکل گرفته اند که عمده بازارهاي جهاني را در دست دارند و با توجه به صرفه هاي به مقياس بزرگ اين شرکت ها، هيچ محصول داخلي در بازارهاي جهاني توان رقابت با محصولات اين شرکت ها را ندارد. بنابراين براي سودآوري برخي از محصولات بايد هزينه توليد آن ها را در کشور پايين آورد تا به تدريج به مرحله توليد انبوه برسند. براي مثال در کشور چين دولت به کارکنان کارخانه ها آموزش رايگان مي دهد و بدين ترتيب هم بهره وري کارگران را بالا مي برد و هم هزينه توليد کارخانه داران را پايين مي آورد.
در کشور ما نيز مي توان با مديريت بهتر منابع، بسياري از صنايع را مورد حمايت قرار داد. به عنوان مثال مي توان در ازاي اختصاص بخشي از يارانه آموزشي دانشگاه ها به صنعت، در برخي از موارد، آموزش را به مراکز صنعتي و کارخانه ها واگذار کرد و بدين ترتيب کارخانه ها آموزش کاربردي مورد نيازشان را به دانشجويان مي دهند و ديگر لازم نيست تا براي تربيت نيروي کار متخصص بودجه اي جداگانه صرف کنند. همين طور مي توان از راه همکاري بهتر بخش صنعت و دانشگاه، دانشگاه ها پروژه هاي درسي و پايان نامه هايي در راستاي نيازهاي صنعت تعريف کنند و به اين ترتيب هزينه بخش تحقيق و توسعه صنايع پايين آيد.

تشکيل خوشه هاي صنعتي

يکي از مهم ترين عوامل توسعه کشورهايي مثل کره جنوبي و چين، ايجاد موفقيت آميز خوشه هاي صنعتي در کشورشان بوده است. خوشه صنعتي به معناي مجموعه اي از صنايع کوچک و بنگاه هاي خدماتي است که در يک رشته صنعتي با تکيه بر مزيت هاي خاص يک منطقه جغرافيايي سازماندهي شده اند. در خوشه صنعتي تمامي صنايعي که با يکديگر در زنجيره توليد ارتباط دارند در کنار يکديگر قرارگرفته اند. شناسايي مزيت هاي نسبي هر منطقه از کشور و دادن مشاوره و تسهيلات به سرمايه گذاران بخش خصوصي از اساسي ترين ارکان حمايت از توليد ملي شمرده مي شود که مي توان هزينه توليد و توان رقابت پذيري را در صنايع کشور گسترش دهد. به عنوان مثال اگر در يک منطقه، صنايع ذوب آهن، قطعه سازي، طراحي و مونتاژ در کنار يکديگر قرارگرفته باشند، به طور حتم از بسياري از هزينه هاي حمل و نقل و آموزش و... کاسته مي شود و هزينه توليد سرشکن مي گردد.

ايجاد بسترهاي شکوفايي صنعت توسط دولت

توليد درصنعت مستقل از ساير صنايع و زير ساخت هاي لازم براي توسعه آن صنعت نيست و درعين حال، سرمايه گذاري و توسعه زير ساخت هاي لازم براي گسترش تجارت آن وظيفه بنگاه هاي خصوصي نيست. اين وظيفه دولت است که بسترهاي لازم را براي شکوفايي يک صنعت درکشور ايجاد کند.
اهميت نوآوري و خلق ايده هاي جديد
از مهم ترين عوامل توسعه، خلق ايده هاي جديد است، کشورهاي توسعه يافته، در بسياري از محصولات، داراي تجارب بالايي از لحاظ مديريتي و از لحاظ فني و بازاريابي هستند و اين امررقابت با آن ها را دشوار مي کند. بنابر اين يک راه براي توسعه صادرات و ايجاد بازارهاي جديد، سرمايه گذاري در ايده ها و محصولات جديد مي باشد. به عنوان مثال تا چند سال پيش، کمتر کسي فکر مي کرد که روزي شرکت مايکروسافت در زمينه سيستم عامل رقيبي پيدا کند. درحالي که امروزه در گوشي هاي جديد، سيستم عامل اندرويد گوي سبقت را از مايکروسافت ربوده است. ولي تأمين مالي مناسب ايده هاي جديد، يکي از مشکل ترين و پيچيده ترين عناصر درفرآيند راه اندازي کسب و کارهاي کارآفرينانه است. يکي از راه هاي تأمين مالي طرح هاي کار آفرينانه، سرمايه گذاري مخاطره پذير است. براي شرکت هايي که درمرحله شکل گيري هستند، اکثراً بايد از پول خانواده و دوستان استفاده کرد و سپس با رشد شرکت به سمت سرمايه گذاران رسمي تر مانند سرمايه گذاران مخاطره پذير روي آورد. سرمايه گذاري مخاطره پذير، منبع سرمايه براي شرکت هايي است که در ابتداي راه توليد هستند. سرمايه مخاطره پذير از آن جهت که کمک به شکل گيري تجاري سازي طرح ها، ايده ها و برنامه هاي کسب وکار مي نمايد و در خدمت طرح ها و ايده هايي قرار مي گيرد که تاکنون دربازار تست نشده است، مخاطره پذير ناميده مي شود.
تجربه کشورهاي صنعتي نشان داده است که سرمايه گذاري مخاطره پذير از عوامل اصلي توسعه کشورها مي باشد. اين نوع سرمايه گذاري ها در مرحله اول به دليل عدم سرمايه گذاران بزرگ، توسط دولت انجام مي شود. درمرحله دوم پس از توسعه يافتگي کشور و گسترش بازارهاي مالي درکشور اين نوع سرمايه گذاري نيز توسط سرمايه گذاران بخش خصوصي انجام مي شود. اکنون سرمايه گذاران مخاطره پذير تنها به تهيه سرمايه هاي مالي نمي پردازند، بلکه نقش فعالي را نيز در زمينه تصميم گيري در شرکت ها برعهده دارند. اين امر به دليل شرايط مخاطرات جديد مي باشد که از راه عدم اطمينان و عدم تقارن اطلاعات داخلي و خارجي مشخص مي شود. سرمايه گذاران مخاطره پذير در زمينه تعيين سرمايه گذاري و نظارت برشرکت هاي جديد در بخش خاص يا از بازار و يا در مرحله خاصي از توسعه شرکت خبره شده اند. تحقيقات در زمينه سرمايه گذاري مخاطره پذير نشان داده است که شرکت هاي با پشتوانه سرمايه گذاري مخاطره پذير نقش مهمي را در تجاري نمودن فن آوري ها ايفا مي نمايند. سرمايه گذاري مخاطره پذير تاکنون بيشتر بر(ICT) و بيوتکنولوژي متمرکز شده است. سرمايه گذاري مخاطره پذير در مراحل مختلف توسعه محصول به قرار زير مي باشد:

الف) سرمايه گذاري قبل از ايجاد واقعي محصول يا شرکت؛
ب) سرمايه گذاري براي شروع شرکتي درمرحله اول يا دوم توسعه آن(به مدت ۳تا ۷ سال):
پ) سرمايه گذاري در شرکتي که فراتر از مرحله حساس برود و موفق شود؛
ت) سرمايه گذاري درشرکتي براي آماده شدن جهت سرمايه عامه مردم و سهامي عام شدن(به مدت ۳ تا ۵ سال)؛
ث) سرمايه گذاري درشرکتي براي ادغام يا اکتساب مالکيت.
سرمايه خطرپذير يکي از عمده ترين منابع تأمين مالي براي شرکت هاي کوچک و نوپاست. شرکت هاي سرمايه گذاري، سرمايه لازم براي پروژه هاي نوآورانه را فراهم مي کنند و به ازاي پولي که سرمايه گذاري مي کنند، درسود آن ها شريک مي شوند. از آن جا که در همان ابتدا مشخص است که سرمايه گذاري در شرکت هاي درحال رشد انجام مي شود و اين شرکت ها در ابتدا درآمد چنداني ندارند عمل پر ريسکي محسوب مي شود. اين ريسک به وسيله بازده بيشتري که از سرمايه گذاري درشرکت هاي پر ريسک حاصل مي شود جبران مي گردد. نهادهاي مالي که به طور تخصصي در تأمين مالي پروژه هاي با ريسک بالا فعاليت مي کنند، صندوق هاي سرمايه گذاري خطرپذير يا (Venture Capital fund) ناميده مي شوند. سرمايه گذاري مخاطره پذير يک مکانيزم کاملاً شناخته شده در دنيا براي ايده هاي نوآورانه است که متأسفانه درکشور ما به دليل مشخص نبودن قوانين،قابليت اجرا ندارد و لازم است تا مسئوليتي با رفع موانع حقوقي و حمايت لازم شرکت هاي سرمايه گذاري مخاطره پذير را در کشور ايجاد نمايند. فقط براي اينکه بيشتر به اهميت سرمايه گذاري مخاطره پذير پي ببريم. اشاره مي کنيم که شرکت هاي(Microsoft.Google.Apple.Intel.USB.ATT) از راه سرمايه گذاري مخاطره پذير شکل گرفته اند.

دو راهکار استراتژيک حمايت از توليد ملي

دو استراتژي جانشيني واردات و استراتژي توسعه صادرات، براي حمايت از توليد ملي وجود آورد. فرآيندي که «جانشين واردات» ناميده مي شود به طور خلاصه مي خواهد براي صنعت يا صنايعي از خود کشور، بازاري آماده به وجود آورد در واقع سياست جانشيني واردات، سياستي است که به جاي واردات و به ويژه واردات صنعتي از توليدات داخلي آن کالاها و فرآورده ها استفاده مي کند يا صنايع لازم براي توليد داخلي آن ها را فراهم مي آورد. دلايل عمده اتخاذ اين استراتژي از يک سوکاهش تقاضاي جهاني براي کالاهاي اساسي و مواد خام، کسري روبه افزايش تراز پرداخت ها و از سوي ديگر اعتقاد به جادوي معجزه آميز سياست ياد شده براي صنعتي شدن کشورها بوده است. اما اين سياست داراي نقاط ضعف فراواني مي باشد؛ يکي از ايرادهاي اساسي اين نظريه اين است که تحت اين سياست کالاهايي که کشور در آن ها مزيت نسبي ندارند و صرفاً با اتکا به حمايت هاي دولت سودده به نظر مي رسند نيز درداخل توليد مي شوند و ديگر آن که اين سياست باعث مي شود تا کشور از مزيت هاي تجارت جهاني محروم شود. درعمل هم کشورهايي مثل پاکستان، کره شمالي و برزيل(دهه هاي ۶۰ و ۷۰ م) که اين سياست را در پيش گرفته اند. موفق نبوده اند. استراتژي توسعه صادرات به معناي آن است که کالاها و خدماتي را که کشور در آنها براي صادرات مزيت نسبي دارد شناسايي شود تا با توليد اين کالاها و استفاده از صرفه هاي مقياس در فروش انبوه اين کالاها، کشور به سوي توسعه حرکت کند. اين استراتژي درعمل در کشورهاي ترکيه، چين، کره جنوبي، آرژانتين و مالزي موفقيت خود را ثابت کرده است. در راستاي حمايت از توليد ملي بايد از راه ايجاد خوشه هاي صنعتي و حمايت از شرکت هاي سرمايه گذار مخاطره پذير به گسترش توليد کشور کمک کرد و با شناخت ظرفيت هاي توليدي، کالاهايي را در آن ها مزيت نسبي داريم صادر کنيم تا قادر باشيم با ارز حاصل از فروش اين کالاها، کالاهايي راکه در آن ها مزيت نسبي نداريم وارد نماييم.

نويسنده: وحيد محمدي 
منبع: روزنامه کيهان 

 

 

 

 

 

اين مقاله تا چه اندازه براي شما مفيد بوده است؟

 12345 
ضعيفعالي
توضیحات شما . (اختياري)

ميانگين آرا :3.5 از 5 امتياز است.


12345
2 : تعداد کل آرا ارسال شده
-1 34892 -1 -1

کامپیوتر
هوافضا
صنایع الکترونیکی
نجوم
مقالات عمومي
  
 
ارسال به دوستان


در صورتی که مایلید دوستان شما نیز از این مطلب استفاده کنند , کافیست نام و آدرس ایمیل خود و دوست خود  را وارد نموده تا این مطلب به دوستتان ارسال شود.
 




 
صفحه اصلی | اخبار و رویداد ها | مجموعه مطالب | اردبیل شناسی | صدرا | مسابقات | تماس با ما
Copyright 2009 Tebyan Branch Of Ardebil Province. All rights reserved.
Web Design : WebHouse