جالب ترين هنر ذرت از ديدگاه كودكان آن است كه چون حرارت مي بيند مي تركد، پف مي كند و«نقل بيابان» مي شود. ما نقل بيابان را پاپ كورن هم مي گوييم. دانه هاي ذرت، ريز و بسيار سفت است. چون آن را حرارت مي دهند شيره درون آن به جوش آمده، با فشار پوسته خود را مي تركاند و بيرون مي ريزد. اما هنر ذرت فقط همين يكي نيست. بلكه ذرت از مهم ترين گياهاني است كه به بشر سود فراوان رسانده است. از جمله:
- از نشاسته ي ذرت چسب تمبر و پاكت هاي پستي تهيه مي كنند.
- با روغن ذرت خوراك مي پزند، رنگ مي سازند و همين طور در صابون سازي و يا در برخي موارد به جاي مواد لاستيكي از آن استفاده مي كنند.
- از ذرت، الكل هم مي گيرند.
- از ساقه آن باروت بي دود و پنبه باروتي و حتي كاغذ تهيه مي كنند.
- از پوست بلال مي توان پارچه و مركب ساخت.
- ذرت، اين گياه شگفت آميز، به تيره گندميان تعلق دارد و در پنج نوع گوناگون مي رويد:
1- «ذرت دندانه اي» كه چون خشك مي شود، قسمت بالاي دانه اش تو رفتگي پيدا مي كند.
2- «ذرت چخماقي» كه دانه هاي بسيار سفتي دارد و بلالش هم باريك و بلند است.
3- «ذرت شيري» كه در قسمت هاي جنوبي ايالات متحده آمريكا مي رويد و دانه بسيار نرم و شيري دارد.
4- «ذرت شيرين» كه از آن كنسرو مي سازند و چون شيرين است آن را همان به صورت خام مي خورند.
5- «ذرت نقل بيابان» كه با پوسته نازك و ظريفي كه دارد همين كه حرارت تندي ببيند مي تركد و شيره اش پف مي كند.
واژه خارجي ذرت، «كورن» است كه در اصل به معناي«جزء كوچك و سخت» بود. در اروپا هنوز واژه كورن را براي غلات مختلف به كار مي برند. در اسكاتلند كورن به معناي «جو دو سر»، در اروپاي شمالي به معناي«چاودار» است، ولي در ساير كشورها اين واژه بر گندم و جو اطلاق مي شود. در اروپا ذرت را ميز مي خوانند و اين از يك واژه اصيل سرخ پوستان گرفته شده است. 4/3 از ذرت هاي جهان در ايالت متحده امريكا مي رويد. يعني آن كه اين كشور سالانه حدود 88 ميليون تن ذرت توليد مي كند.
منبع: شبكه آموزش سيما