تاثير بازي در امور درماني کودک به اثبات رسيده و از چند جنبه مطالعه شده است
۱) تطابق با شرايط فعلي
۲) کاهش اضطراب ناشي از انجام آزمايشات و اقدامات تشخيصي و پرستاري
۳) آماده شدن براي بستري شدن
۴) راهي درست براي نشان دادن احساسات دروني.
به دليل اهميتي که بازي درماني دارد لازم است در بيمارستان در طول مدت بستري کودک، محلي مناسب جهت بازي پيش بيني گردد و همراه با ساير فعاليت هاي روزانه، ساعاتي براي بازي در نظر گرفته شود و والدين بايد تشويق شوند پس از ترخيص، زمينه را در منزل براي بازي کودکان خويش فراهم نمايند تا از اين طريق هم نياز کودک و هم رضايت خاطر آنان فراهم گردد و بايد توجه کرد که مسائلي چون بي تحرکي، تحريکات بيش از حد محيطي از جمله ترس و اضطراب مانع از انجام بازي به صورت مطلوب خواهد شد و بازي يک وسيله تخليه هيجانات است و التيام دهنده مشکلات کودک و يک کانال ارتباطي ميان کودک و فرد درمانگر است.
از طريق استفاده از وسايل مختلف که براي انجام اقدامات به کار برده مي شود، کودک تحمل بيشتري پيدا نموده و راحت تر قبول مي کند و همچنين برخي از اقدامات را روي عروسک يا اسباب بازي مورد علاقه اش انجام مي دهد. بازي درماني از سال ۱۹۰۰ به بعد مورد استفاده قرار گرفته است. بازي درماني داراي چهار ويژگي است:

۱) بخشي از مداواست و اصولا استفاده از وسايل طبي مثل سرنگ و دستگاه فشارخون، خود نوعي بازي است.

۲) بازي توسط والدين شروع مي شود و بعدا به وسيله کودک ادامه داده شده و شکل ديگري پيدا مي کند.

۳) اگر چه گاهي در بازيها پرخاشگري و عصبانيت مشاهده مي شود، مي توان از طريق شادمان کردن، خنده و تفريح، کودک را آرام نمود.

4)والدين يا پرستاران در آماده سازي کودک جهت اقدامات تشخيصي، درماني، ابتدا از طريق بازي وارد مي شوند ولي به تدريج فعاليتها جنبه آموزشي و آماده سازي پيدا مي نمايند و کودک، رويدادهايي که در اثر اقدامات و رويه هاي تشخيصي پيش خواهد آمد مثل احساس سرما، گرما و غيره را ياد مي گيرد. احساسات کودک ناشي از بستري شدن بايد بررسي شود تا شرايطي فراهم گردد که کودک بتواند تجارب خود مانند درد را ابراز نمايد و براي سازگاري با شرايط جديد به او کمک شود.

منبع: روزنامه رسالت